بررسی نظر پزشکان و بیماران ایرانی درمورد نحوه بیان حقیقت به بیمار سرطانی

نویسندگان

آرمیندخت شاه ثنایی

متخصص پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. (نویسنده مسؤول) احمدرضا زمانی

متخصص پزشکی اجتماعی،دانشیار دانشکده پزشکی. دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. شیما کیوان

پزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. سیمین همتی

متخصص رادیوتراپی ـ آنکولوژی، استادیار دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. فریبرز مکاریان

چکیده

در مقوله ارتباط پزشک و بیمار حقیقت گویی به بیمار از مباحث مهم به شمار می رود. از آنجایی که بیان یا کتمان حقیقت علاوه بر مسائل اخلاقی از نظر قانونی نیز ایجاد مشکل می کند، شیوه برخورد صحیح با این موضوع به خصوص در بیماری هایی مانند سرطان دارای اهمیت است. به نظر می رسد میزان و نحوه حقیقت گویی به بیمار سرطانی تابع شرایط متنوعی رسد مرحله سرطان، شرایط فرهنگی هر جامعه، شرایط اقتصادی بیمار، هوش، تحصیلات بر نظر بیماران و فاکتورهایی از جمله نوع تخصص، مدت طبابت، مرحله بیماری بر نظر پزشکان مؤثر می باشد. هدف از این مطالعه بررسی نگرش پزشکان و بیماران در مورد حقیقت گویی به بیمار سرطانی است. این مطالعه از نوع توصیفی می باشد که در بیمارستان سیدالشهداء شهر اصفهان انجام شده است. 50 پزشک و 150 بیمار وارد مطالعه شدند که روش نمونه گیری پزشکان سهمی و آسان و برای بیماران آسان و متوالی در نظر گرفته شد. ابزار جمع آوری اطلاعات دو پرسشنامه شامل 22 سؤال برای هر دو گروه پزشکان و بیماران جهت بررسی نگرش آنان انتخاب بود. اطلاعات جمع آوری شده به وسیله نرم افزار 16 spss آنالیز شد. 88% بیماران و 90% پزشکان موافق حقیقت گویی به بیمار مبتلا به سرطان در مرحله اولیه بودند و 78% بیماران و 72% پزشکان موافق بودند که حقیقت به بیمار مبتلا به سرطان پیشرفته نیز گفته شود. بیشتر پزشکان موافق حقیقت گویی زن بودند؛ میانگین سنی 38 سال داشتند و متأهل بودند. هر دو گروه پزشکان و بیماران موافق صراحت در بیان تشخیص، عدم تأثیر شرایط اقتصادی بیمار در بیان حقیقت و بیان حقیقت بلافاصله بعد از تشخیص هم در مرحله اولیه و هم در مرحله پیشرفته سرطان بودند. بهترین فرد برای گفتن تشخیص سرطان از نظر هر دو گروه، پزشک بود. بهترین مکان از نظر بیماران مطب و از نظر پزشکان مکان ساکت و بدون مزاحمت بود. از نظر اکثر افراد در هر دو گروه مورد مطالعه، بیمار باید به طور کامل در جریان اطلاعات سرطان اولیه و پیشرفته قرار بگیرد و عوارض درمان را نیز بداند. با توجه به نتایج به دست آمده در فرهنگ جامعه ما نیز با وجود تفاوت نظرات در اجزای حقیقت گویی اکثر بیماران صرف نظر از سن، جنس، وضعیت تأهل و اکثریت پزشکان صرف نظر از سن، جنس، وضعیت تأهل و مدت طبابت نظر موافقی نسبت به لزوم حقیقت گویی به بیمار سرطانی هم در مرحله اولیه و هم در مرحله پیشرفته بیماری دارند. در نتیجه بیان حقیقت به روش صحیح از ضروریات است.

Sign up for free to access the full text

اگر عضو سایت هستید لطفا وارد حساب کاربری خود شوید

منابع مشابه

منابع من

با ذخیره ی این منبع در منابع من، دسترسی به آن را برای استفاده های بعدی آسان تر کنید


عنوان ژورنال:
اخلاق پزشکی

جلد ۴، شماره ۱۳، صفحات ۱۴۵-۱۶۵

میزبانی شده توسط پلتفرم ابری doprax.com

copyright © 2015-2023